په نرياب کې کلتور او مېلمه پالنه
په کلي کې هره ورځ د پښتونولۍ پر اصولو تېرېږي: د پرديو مسافرو مېلمستيا، د حجرې جرګې او ناستې، او د سپين ږيرو په مشوره د چارو حل او فصل.
د مېلمستيا وياړلی کلتور
په نرياب کې مېلمه پالنه يوازې اخلاق نه بلکې يوه سپېڅلې وجيبه ده. کلي ته ورغلی هر پردی سړی په مينه حجرې ته بېول کېږي، ګرم شين چای او له تنوره نوې راوتلې ډوډۍ پرته له کومې مالي تمې وړاندې کېږي.
په نرياب کې پښتني اصول
مېلمستيا (Hospitality)
د پردي او مسافر درناوی، خوراک او سرپناه ورکول او په بدله کې د هېڅ شي هيله نه لرل.
ننواتې (پخلاينه)
د بديو او لانجو د ختمولو لپاره د سپين ږيرو په ملګرتيا د کوربه ور ته ورتلل، چې کوربه يې غوښتنه نه شي ردولای.
جرګه (د مشرانو پرېکړه)
د کلي د مخورو او پوهو مشرانو مجلس چې د اوبو، ځمکو او خپلمنځي اختلافاتو منصفانه حل راوباسي.
ننګ او غيرت (Honor)
د کورني حريم ساتنه، د ګاونډي د حقونو پالل او د سيمې او اولس د پت ژغورل.
حجره: د نرياب پارلمان او ميلمستون
په نرياب کې هره څانګه او پښه خپله حجره لري، چې د تار په کټونو (چارپايي)، شړيو او د چایو په ګرم نغري سنباله وي.
د ژمي په اوږدو شپو کې دلته کليوال راټولېږي، د هېواد خبرونه اوري، پښتو لنډۍ او کيسې بيانوي، او د ويالو اوبه وېشي.
د خېلونو او کلاګانو په اړه ←د مسافرو خوب ځای
سوداګر، کارګران او سيلانيان په حجره کې پاتې کېږي او کليوال ورته کمپلې او خواړه تياروي.
د لانجو هواری
بې پرې ځای چې مشران د ځمکو او نوبت پر سر شخړې په جرګه حل کوي.
د تاريخ کيسې
ځوانان د خپلو پلرونو او نېکونو شجرې، پخواني جنګونه او مېړانې له مشرانو اوري.
فاتحې او غونډې
د جنازو فاتحې او کليوالې مشورې دلته ترسره کېږي.
پکول، څپلۍ او خاورينې کلاګانې
تنوري ډوډۍ، روش او د بڼونو وچې مېوې
تنورۍ ډوډۍ او کوچ
د خټينو تنورونو تازه پخه شوې د غنمو پرېړې ډوډۍ، چې له تازه کوچو او مستو سره خوړل کېږي.
پښتون روش
د پسه يا چيلې غوښه چې په خپل غوړ کې له هوږې او تور مرچ سره پر پڅ اور ورو ورو پخېږي.
د هېلو چای او وچې زردالو
تر ډوډۍ وروسته شين چای، او ورسره د نرياب لمر ته وچې شوې خوږې زردالو، غوزان او طبعي شات.